Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/2363 K.2024/18024

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; Katılan F.K.'ye karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince hakaret suçundan istinaf başvurusunun esastan reddine, şikâyetçi H.Y.'ye yönelik kasten yaralama suçundan suç vasfında değişiklik ile görevi yaptırmamak için direnme suçundan düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; suçun işlenmediğine, delil olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yöneliktir.

III. GEREKÇE

A. Hakaret Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, olay tutanağı, katılan, şikayetçi, tanık anlatımı ile tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği yönünde Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; "Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.11.2015 tarihli ve 2014/12-388 Esas, 2015/403 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere erteleme kararı ile belirlenecek denetim süresinin kazanılmış hakka konu olamayacağı hususu dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, cezası ertelenen sanık hakkında belirlenen denetim süresinin mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağının" gözetilmemesi dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 282/1. maddesine 7188 sayılı Kanunla eklenen (f) bendinde yer alan "Sanık, müdafii, katılan ve vekilinin davetiye tebliğ edilmesine rağmen duruşmaya gelmemesi hâlinde duruşmaya devam edilerek sanığın sorgu tutanakları anlatılmak suretiyle dava yokluklarında bitirilebilir. Ancak, 195 inci madde hükümleri saklı kalmak üzere, sanık hakkında verilecek ceza, ilk derece mahkemesinin verdiği cezadan daha ağır ise, her hâlde sanığın dinlenmesi gerekir” biçimindeki anılan yasa maddesine aykırı davranılarak sanık savunması alınmadan hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Katılan F.K.'ye Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanunu’nun 286/2-d maddesinde yer verilen "... ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,