KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2022/2399 E., 2024/17619 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Aralık 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
367 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, sanığın duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca reddine karar verilerek gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; kamu görevinden dolayı hakaret suçunun işlenmediği, suçun maddi unsurlarının oluşmadığı, suç işleme kastı olmadığı, kamera kayıtlarının incelenmediği, alt sınırdan ceza tayin edilmemesi ve lehe hükümlerin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğu, hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.
III. GEREKÇE
Sanığın üzerine atılı suçu katılanların kamu görevi nedeniyle işlediği, 3 aydan fazla kasıtlı suçtan adli sicil kaydı bulunması ve uzun süreli hapis cezasına mahkum olması nedeniyle lehe hükümlerin uygulanmamasına ve alt sınırdan hakkında ceza tayin edilmesine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığından temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uygulanırken mağdur sayısı dikkate alınıp artırım oranının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı belirlenerek yapılan incelemede sair temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/2399, K. 2024/17619, 24 Aralık 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama