KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2022/2434 E., 2024/17080 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Aralık 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suçlar
- Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme
- Hükümler
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Temyiz isteminin reddi, bozma
Karar Metni
467 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; atılı suçun işlendiğine dair delil bulunmadığı, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğu, beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.
III. GEREKÇE
Katılandan kaynaklanan haksız bir fiil bulunmadığına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmayıp bozma sebepleri dışındaki temyiz isteği ile başkaca nedenler yerinde görülmemiş ve tekerrüre esas sabıkası olan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uygulanmamış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamamıştır.
Ancak,
1. 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin gerçekleşmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi ve tanık beyanlarında; sanığın hakaret eylemini hastane odasında gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, eylemin ne şekilde aleni olduğu açıklanmadan yetersiz gerekçeyle sanığa verilen cezanın anılan Kanun maddesi gereğince artırılması,
2. Temel cezanın doğrudan 5237 sayılı Kanun'un 125/3-a. maddesi gereğince belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3. Adli sicil kaydına göre 3 aydan fazla kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,
Hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/2434, K. 2024/17080, 17 Aralık 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama