Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/2689 K.2024/17704

Yapılan ön inceleme neticesinde: sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden temyiz isteminin reddine dair ek kararın temyiz edilmediği belirlenmiştir. Sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİİ

Sanık müdafiinin temyiz isteminin; müvekkilinin atılı suçu işlediğine dair aleyhine yeterli, kesin,inandırıcı herhangib bir delil bulunmadığına, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu anlaşılmıştır.

III. GEREKÇE

Sanığın savunmalarına, şikayetçilerin aşamalardaki uyumlu ve istikrarlı beyanları ile 22.05.2018 tarihli olay tutanağına göre sanığın atılı suçu işlediği, engel sabıkası ile sanığın dosyaya yansıyan suça eğilimli kişiliği nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62., 51. ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinin uygulanmaması yönünde Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından,

Yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR