Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/2784 K.2024/16278

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Aydın 5. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 2.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, atılı suçu işlemediğine, olay günü yaşananlar sırasında kesinlikle hakaret etmediğine ve verilen adli para cezasını kabul etmediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı, şikayetçi polis memurlarının soruşturma aşamasında birbirleriyle uyumlu beyanda bulunmaları ve 27.09.2018 tarihli olay tutanağı karşısında, sanığın kamu görevlisi olan şikayetçilere hakarette bulunması nedeniyle hakkında mahkumiyet kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasında ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin gerçekleşmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi karşısında, apartman boşluğunda gerçekleşen hakaret eyleminde aleniyet unsurunun oluşmadığı gözetilmeden yetersiz gerekçe ile 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR