KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2022/3483 E., 2024/17281 K.·Suça Sürüklenen
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Aralık 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna, cezalandırılması için somut, kesin ve inandırıcı bir delilin bulunmadığı ile resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.
III. GEREKÇE
Suça sürüklenen çocuk müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde bulunmamıştır. Ancak;1. 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253/1-c maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocuk bakımından üst sınırı üç yılı geçmeyen hakaret suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında, aynı Kanun'un 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemleri yerine getirilip, sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2. Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesi gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmadan veya aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi gösterilmeden hüküm kurulması,
Hukuka aykırı görülmüştür.
I
V. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/3483, K. 2024/17281, 18 Aralık 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama