KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2022/4378 E., 2024/16394 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Aralık 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suçlar
- Hakaret, Basit Tehdit
- Hükümler
- İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
336 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; Basit tehdit suçundan verilen hükmün kesin nitelikte olduğu, Hakaret suçundan kurulan hükmün ise temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, Tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında basit tehdit ve hakaret suçlarından İlk Derece Mahkemesince CMK 223/2-e maddesi uyarınca verilen beraat hükümlerine yönelik istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince CMK 223/2-a maddesi gereği düzeltilerek esastan ret kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; suçun unsurlarının oluştuğuna, sanığın söylemlerinin şantaj suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Bölge Adliye Mahkemesinin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdirine ve dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
A. Basit Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
5271 sayılı Kanun’un 286/2-g. maddesinde yer verilen "On yıl veya daha az hapis cezasını veya adli para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları''nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçların aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin temyiz isteminin, anılan Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/4378, K. 2024/16394, 9 Aralık 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama