KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2022/4689 E., 2025/2522 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Şubat 2025
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2020/1813 E., 2021/592 K.
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
355 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; eksik inceleme sonucu karar verildiğine, biber gazı sıkılmasının ağır tahrik oluşturduğu bu nedenle haksız tahrik indirim oranının yeterli olmadığına ilişkindir.
III. GEREKÇE
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrür hükümleri uygulanan sabıkası tekerrüre esas alınarak cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı belirlenerek yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1.Zincirleme suç uyarınca yapılan artırım sırasında mağdur sayısı göz önüne alınarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uygulanırken artırım oranının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2.Hakaret suçunun, haksız tahrik altında işlendiğinin kabulü karşısında, özel nitelikte olan ve daha lehe hükümler içeren 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesi yerine genel tahrik kurumunu düzenleyen aynı Kanun'un 29. maddesinin uygulanması,
3.Kabule göre de; netice ceza 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uygulanırken doğru olarak belirlenmiş ise de aynı Kanun'un 29. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılırken hapis cezasının ''1 yıl 1 ay 3 gün'' yerine ''1 yıl 28 gün'' olarak belirlenmesi, hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/4689, K. 2025/2522, 12 Şubat 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama