Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/4762 K.2025/4696

Yapılan ön inceleme neticesinde; Görevi yaptırmamak için direnme ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından verilen hükümlere yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Hakaret suçu yönünden verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret, görevi yaptırmamak için direnme ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; tekerrür hükümlerinin uygulanmasının yerinde olmadığına, basit yargılama usulünün uygulanması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık savunması, katılanın ve şikayetçinin beyanları, tanık anlatımı, olay tutanağı, görev listesi ve tüm dosya kapsamından; sanığın mahkumiyetine ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına dair Mahkemenin

inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın hakaret suçunu, alenen işlemesine karşın hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanmamış ve yine hesap hatası neticesinde sonuç hapis cezası "1 yıl 15 gün" yerine "1 yıl 1 ay 15 gün" olarak belirlenmiş ise de; aleniyet arttırımı ile doğru uygulama yapılması halinde daha fazla cezaya hükmedileceği anlaşıldığından sanığın çifte atıfetten yararlandırılmayacağı anlaşılmakla, bozma sebebi sayılmamıştır. Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme ve Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezaların tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçların aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı, dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,