KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2022/48 E., 2024/9649 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Temmuz 2024
- İncelenen kararın mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2015/848 E., 2016/480 K.
- Katılanlar
- ..., ...
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- Davanın reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
342 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında, hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca açılan davanın reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar vekilinin temyiz istemi; Mahkemece verilen red kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, bozulması gerektiği vesaire ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, hakaret suçu yönünden 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst hadlerine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın 01.03.2016 tarihli savunmasının alınması işlemi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/48, K. 2024/9649, 4 Temmuz 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama