Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/4880 K.2024/527

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Edirne 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 22.04.2015 tarihli ve 2015/188 Esas, 2015/253 Karar sayılı kararının Yargıtay 18. Ceza Dairesi'nin 08.09.2020 tarihli 2019/14085 Esas 2020/8921 Karar sayılı ilamı ile bozulması üzerine Yerel Mahkemenin 05.11.2021 tarihli 2020/378 Esas 2021/492 Karar sayılı kararında sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 79 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 35 inci, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis ve 4.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteminin özetle; bozma ilamına uyulmadan yargılama yapıldığı, hukuka aykırı olarak karar verildiği bu nedenlerle ve resen gözetilecek sebeplerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın göçmen kaçakçılığı suçundan cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında, bozma ilamı öncesi yargılama safahatı kararda belirtildikten sonra gerekçesiz olarak sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141 inci maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 230 uncu maddesi ve 1412 sayılı Kanun'un 308 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca mahkeme kararlarının, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiillerinin ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi,

delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği ve Yargıtay bozma ilamı üzerine verilen hükümde yeni gerekçenin inceleme konusu olacağı gözetilmeksizin, bozma sonrası kurulan hükmün gerekçesinde olaya ilişkin bir kabülde bulunulmadan bozma ilamına atıfta bulunularak yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması nedeni ile karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR