Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/4986 K.2025/4388

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanıklar hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz istemi, ...'un davaya katılan sıfatı ile iştirak etmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna, duruşmadan haberdar edilmeden sanıklar hakkında karar verildiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, atılı suçu işlediği anlaşılan sanığın cezalandırılmasına yönelik Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiş, incelenen dava dosyası içeriğine göre aşağıda belirtilenler dışında başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

1.Yargıtay bozma ilamı sonrasında, 1412 sayılı Kanun'un 326/1. maddesi uyarınca ilgililere bozmaya karşı diyeceklerinin sorulması amacıyla duruşma açılarak, taraf beyanları alındıktan sonra karar verilmesi gerekirken, taraflar ile vekilleri duruşmaya davet edilmeden tensiben hüküm kurulması,

2.Temyiz kanun yoluna tabi olup kesinleşmesi halinde infaza verilecek olan ilamın, açıklanacak yeni hüküm olduğu, bu nedenle yargılama sonucunda ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, suç olan söz veya davranışın nelerden ibaret olduğu kararda gösterilip cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun bir şekilde karar vermek suretiyle Anayasa'nın 141, 5271 sayılı Kanun'un 34, 223 ve 230. maddelerine aykırı davranılması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

IV. KARAR