Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/5220 K.2025/4398

Yapılan ön inceleme neticesinde; hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, atılı suçun oluşmadığına, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, eşine fiziki temasta bulunan polis memuruna, sanığın tepki gösterdiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, haksız tahrike konu olabilecek bir durumun tespit edilememesi karşısında, aşağıda belirtilen dışında başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Temel cezanın tayininde tekerrüre esas sabıkası bulunması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 58/3. maddesindeki zorunluluk dikkate alınarak seçimlik ceza öngören hakaret suçunda hapis cezasının seçilmiş olması nedeniyle, tekerrüre esas alınan ilamın dayanağı olan 5237 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinin ilk cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun, 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253/1. maddesi uyarınca uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında, anılan suça ilişkin mahkumiyet hükmü açısından uyarlama yapılıp yapılmadığı araştırılıp, bunun sonucuna göre,

mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve seçenek yaptırım içeren hakaret suçunda 5237 sayılı Kanun'un 58/3. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

IV. KARAR