Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/5269 K.2025/3075

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında hakaret suçundan verilen hüküm temyiz edilebilir olduğundan bu suçla ilgili sınırlı olarak inceleme yapıldığı, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığı, tanık beyanlarının çelişkili olduğu, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği, çocukla şahsi ilişki günü olmamasına karşın hacze gelindiği, lehe hükümlerini uygulanmamasının usul ve kanuna aykırı olduğu, hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiinin bozma sebepleri dışındaki temyiz isteği ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın savunmasında; ayrıldığı eşi ile müşterek çocuklarının babası ile görüşme günü olmamasına rağmen icra müdürlüğünde zabıt katibi olan katılanın çocuk teslimi için evine geldiklerini belirtmesi karşısında; bu husus araştırılarak olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durulup 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, Nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR