Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/533 K.2024/14865

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik O yer Cumhuriyet savcısının ve sanığın istinaf başvurularının Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince duruşma açılarak düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; sübuta, aleniyet unsurunun gerçekleşmediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık savunması, mağdurların beyanları, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamından; sanığın mahkumiyetine ve suça konu eylemin aleni yerde işlendiğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

O yer Cumhuriyet savcısının aleyhe istinaf yasa yoluna başvurmasına karşın, ''Sanığın sabıkasında bulunan İstanbul Anadolu 51. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/201 Esas 2017/662 Karar sayılı ilamı ile sanığın ikinci kez mükerrir olduğu halde uygulanmadığı anlaşılmış ise de; bu konuda aleyhe istinaf bulunmadığı ve Cumhuriyet Savcısının istinafının sadece 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesine yönelik olduğu anlaşıldığından sanık hakkında 2. kez mükerrirlik hükümleri uygulanmamıştır'' şeklinde yerinde olmayan gerekçeyle ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmamış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılamayacağı anlaşılmakla, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR