Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/5362 K.2025/1833

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanığın denetim süresi içerisinde 23.06.2017 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle, hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı aynen açıklanarak verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; müvekkilinin atılı suçu işlemediğine, atılı suçun işlendiğine dair tek delilin hasta olması nedeniyle ne söylediğini hatırlamayan tanık olduğuna, müvekkilinin katılanlara sarf ettiğini söylediği sözlerin hakaret suçunun unsurlarını oluşturmadığına, hakaret suçunun karşılıklı işlendiğine, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinin uygulanması gerektiğine, lehine hiçbir hüküm uygulanmadığına, bu nedenlerle hükmün bozulması bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlenmesi nedeniyle açıklanmasına karar verilecek yeni hükmün, Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hüküm olacağı, bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun,

hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle, Anayasanın 141. ve 5271 sayılı Kanun'un 34., 223. ve 230. maddelerine aykırı davranılması nedeniyle, karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR