KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2022/5376 E., 2025/2480 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Şubat 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2020/2296 E., 2021/2303 K.
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
302 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan Yerel Mahkemece şikayetten vazgeçme nedeniyle verilen düşürülmesi kararına yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanığın aradığı kurumun kamu kurumu olduğuna ve telefona kamu görevlisinin bakacağını bilerek aradığına, sanığın ikazına rağmen eylemlerini devam ettirdiğine, söylediği sözlerin hakaret niteliği taşıdığına, eylemin kamu görevlisinin görevi nedeniyle olduğuna, kamu görevlisine hakaret suçunun oluştuğuna, sanığın cezalandırılması yerine şikayete tabi olmayan 5237 sayılı Kanun'un 125/1. maddesi sayılarak şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi nedeniyle hükmün bozulmasına yöneliktir.
III. GEREKÇE
1.Sanığın zabıta memuruna yönelik hakaret etmesi şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 125/3-a bendindeki kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçunu oluşturduğu, 5237 sayılı Kanun'un 131/1. maddesi uyarınca bu suçun kovuşturulmasının şikayet koşuluna bağlı olmadığı gözetilmeden, şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi, 2. Kabule göre de, 5237 sayılı Kanun'un 73/4. maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca kamu davasının ''düşmesine'' yerine ''düşürülmesine'' karar verilmesi, Nedenleriyle karar hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/5376, K. 2025/2480, 11 Şubat 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama