KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2022/5525 E., 2025/1753 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Şubat 2025
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2021/3521 E., 2021/3857 K.
- Katılanlar
- ..., ..., ...
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Temyiz edenler
- Sanık ve katılanlar vekili
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
309 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında, hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince sanığın ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık 14.12.2021 tarihli, katılanlar vekili 20.12.2021 tarihli temyiz dilekçelerinde belirttikleri sebeplerle hükmün bozulması isteminde bulunmuşlardır.
III. GEREKÇE
İlk Derece Mahkemesince, Bölge Adliye Mahkemesinin 14.12.2017 tarihli bozma kararı sonrası kurulan hükümdeki cezanın, bozma öncesi kurulan hükümdeki cezadan fazla olmaması nedeniyle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, yapılan incelemede isabetsizlik görülmemiştir.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/5525, K. 2025/1753, 4 Şubat 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama