KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2022/584 E., 2024/16595 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Aralık 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suçlar
- Hakaret, tehdit, kasten yaralama
- Hükümler
- İstinaf başvurusunun esastan reddi, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi,
- Tebliğname görüşü
- Temyiz isteminin reddi, onama
Karar Metni
386 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; Tehdit ve kasten yaralama suçlarından verilen hükümlere yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Hakaret suçu yönünden verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret, kasten yaralama ve tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin kararıyla esastan ve düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; görüntü kaydına dair bilirkişi raporu ve tanıkların anlatımları karşısında, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, somut ve yeterli delil dosyada bulunmadığından ''şüpheden sanık yararlanır'' ilkesi gereğince beraat hükmü verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Hakaret suçunun, haksız tahrik altında işlendiğinin kabulü karşısında, özel nitelikte olan ve daha lehe hükümler içeren 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesi yerine genel tahrik kurumunu düzenleyen aynı Kanun'un 29. maddesinin uygulanması hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
A. Tehdit ve Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2,d maddesinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/584, K. 2024/16595, 11 Aralık 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama