Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/707 K.2024/14253

Yapılan ön inceleme neticesinde; Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince sanığın hakaret, görevi yaptırmamak için direnme ve mala zarar verme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmiştir. 2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin yukarıda esas ve karar numarası belirtilen kararıyla, yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline ilişkin paragrafın hükümden çıkarılması suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık temyizinin; Mahkemenin yeterli değerlendirme yapmadan teşdiden cezalar belirlediği, ileride suç işleme kastı konusunda hatalı değerlendirme yapıldığı, Mahkemenin tek taraflı delil topladığı, eksik incelemeyle karar verildiği, muğlak ve genel ifadelerle üst sınırdan hüküm kurulduğu, polislerin kendisine karşı haksız eylemleri nedenle istemeden küfür etmiş olabileceği, ancak suç kastının bulunmadığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin lehine değerlendirilmediği, beraatine karar verilmesi gerektiği halde mahkumiyet kararı verildiği, bu nedenlerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. GEREKÇE

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanık hakkında kurulan hükümde, mağdurların sayısına göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi uygulanırken artırım oranının, alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme ve Mala Zarar Verme Suçlarından Verilen Hükümler Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadıkları dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname ’ye uygun olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı REDDİNE