KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2022/7491 E., 2025/3202 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Şubat 2025
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2020/634 E., 2020/648 K.
- Suç
- Cumhurbaşkanına hakaret
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; hukuka aykırı karar verildiğine, sanığın atılı suçu işlemediğine, suçun unsurları itibarıyla oluşmadığına, davaya konu paylaşımların düşünce özgürlüğü ve ifade hürriyeti kapsamında kaldığına, eksik araştırma yapıldığına ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanık müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1. Sanığın yargılama sürecindeki davranışları olumlu değerlendirilerek hakkında takdiri indirim uygulanmasına ve adli sicil kaydında engel mahkûmiyeti bulunmamasına karşın, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
2. Zincirleme suç hükümlerinin tatbiki sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un "43/1." yerine "43/2." maddesi olarak gösterilmesi,
3. Karar başlığında suç tarihinin "31.01.2018" olarak belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/7491, K. 2025/3202, 19 Şubat 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama