Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/7949 K.2022/14143

KARAR Tehdit suçundan sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-1.cümle ve 62/1. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına dair Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/05/2015 tarihli ve 2015/3 esas, 2015/213 sayılı kararının itiraz edilmeden 13/05/2015 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içinde 26/10/2018 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbarı üzerine,

hakkındaki hükmün açıklanması ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-1.cümle ve 62/1. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/06/2021 tarihli ve 2021/502 esas, 2021/980 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/04/2022 gün ve 2022/27703 sayılı istem yazısıyla dava dosyaları Daireye gönderilmekle incelendi: İstem yazısında “Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Kanun'un 106. maddesinde düzenlenen “tehdit” suçunun suç tarihinde uzlaşma kapsamında bulunmadığı ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinde değişiklik yapıldığı ve uzlaştırmanın 5237 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinde yer alan "tehdit" suçu yönünden de uygulanabilir hale gelmesi nedeniyle sanığın üzerine atılı tehdit suçu açısından söz konusu kanun değişikliğine göre hukukî durumunun yeniden

değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu, 5271 sayılı Kanun’un 253. ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işleminin yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukukî durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir. Hukuksal Değerlendirme. CMK'nın 253. maddesinde .

(1) Aşağıdaki suçlarda, şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar gören gerçek veya özel hukuk tüzel kişisinin uzlaştırılması girişiminde bulunulur: a) Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlar. b) Şikâyete bağlı olup olmadığına bakılmaksızın, Türk Ceza Kanununda yer alan.

1. Kasten yaralama (üçüncü fıkra hariç, madde 86; madde 88), 2. Taksirle yaralama (madde 89), 3.Tehdit (madde 106, birinci fıkra), 4. Konut dokunulmazlığının ihlali (madde 116), 5.Hırsızlık (madde 141), 6. Dolandırıcılık (madde 157), 7. Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması (madde 234), 8. Ticari sır, bankacılık sırrı veya müşteri sırrı niteliğindeki bilgi veya belgelerin açıklanması (dördüncü fıkra hariç, madde 239), suçları. c) Mağdurun veya suçtan zarar görenin gerçek veya özel hukuk tüzel kişisi olması koşuluyla, suça sürüklenen çocuklar bakımından ayrıca,

üst sınırı üç yılı geçmeyen hapis veya adli para cezasını gerektiren suçlar." şeklinde hükme yer verilmiştir. Ayrıca CMK'nın 254. maddesinde de: “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, uzlaştırma işlemleri 253. maddede belirtilen esas ve usule göre, mahkeme tarafından yapılır.” hükmü düzenlenmiştir.

İnceleme konusu somut olayda; sanık hakkında TCK'nın 106/1. maddesinin 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan kamu davası açıldığı ve yapılan yargılama sonucu mahkumiyet kararının verildiği, hüküm tarihi itibariyle tehdit suçunun uzlaşma kapsamında olduğu, kovuşturma aşamasında uzlaştırma işlemi yapılmadığının anlaşılması karşısında, tehdit suçundan 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinde öngörülen yönteme uygun biçimde uzlaştırma işlemi yapılmadan mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırıdır.