Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/8430 K.2025/2944

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mâhkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığını ve paylaşımının eleştiri kapsamında olduğunu ileri sürerek hakkında tesis edilen mâhkumiyet kararının bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Sanığın tekerrüre esas alınan Kocaeli 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2017/852 Esas ve 2018/402 Karar sayılı ilamındaki hükmün, bu dosyaya konu suç tarihinden sonra kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas olmadığı ve tekerrüre esas başka sabıkası da bulunmadığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2. Sanık hakkında mükerrir olduğu gerekçesiyle, erteleme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi ve sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR