Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/8501 K.2025/11798

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mâhkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığını, olay anında sanığın temyiz kudretinin bulunmadığını ve sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığını ileri sürerek tesis edilen mâhkumiyet kararının bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebinin uygulandığı ve aynı Kanun'un 50. maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevirme, 51. maddesi uyarınca erteleme ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş sanık müdafiinin bu yöndeki temyiz sebebinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak;

1- Yargılamaya konu somut olayda, 5271 sayılı Kanun'un 135/3. maddesi gereğince tanıklıktan çekinme hakkı olan kişi ile iletişimi sonucunda elde edilen delilin hükme esas alınması,

2- Kabule göre de;

Sanığın tekerrüre esas alınan ilamının taksirli suça ilişkin olması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 58/4. maddesi uyarınca kasıtlı suçlarla taksirli suçlar arasında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR