KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2022/8509 E., 2025/2762 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Şubat 2025
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2019/1783 E., 2020/491 K.
- Suç
- Cumhurbaşkanına hakaret
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanık hakkında "zorla bir siyasi parti faaliyetini engellemek" suçundan açılan davada aynı deliller değerlendirilerek beraat kararı verildiğine, incelenen CD kayıtlarında ses kaydının olmadığına, dosyada sanığın mahkûmiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak bir delilin bulunmadığına, sanık aleyhine beyanda bulunan tanıkların duruşmada dinlenilmediğine, tanıkların sanıkla husumetinin bulunduğuna, sadece tek bir tanığın suça konu sözleri duymuş olması ve olay yerinde olan diğer tanıkların da duyabilecek durumda olmalarına rağmen ifadelerinde bu sözlerin yer almamasının sanık lehine yorumlanması gerektiğine ve resen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulmasına ilişkindir.
III. GEREKÇE
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Dosya kapsamından olaya ilişkin bilgisi olduğu anlaşılan ..., ..., ..., ..., ..., ... tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılıp yöntemince dinlenilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, Hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/8509, K. 2025/2762, 13 Şubat 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama