KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2022/8612 E., 2024/14878 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Kasım 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Cumhurbaşkanına hakaret
- Hükümler
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Temyiz edenler
- Sanıklar ..., ... ve katılan vekili
- Tebliğname görüşü
- Onama, bozma
Karar Metni
594 kelime·3 dk okuma·6 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanıkar hakkında kurulan hükümlerin; temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanıklar ... ve ... hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet, sanık ... hakkında ise aynı suçtan İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükümlerine yönelik sanıkların ve katılan vekilinin başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanıkların temyiz sebepleri özetle, suçun varlığının Anayasa'ya aykırı olduğuna, hakaret suçunun hangi sözlerle işlendiğinin iddianamede belirtilmediğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, kararın AİHM kararlarına da aykırı olduğuna, siyasilere yönelik sert eleştirilerin hakaret suçu kapsamında olmayacağına, atılı suçu kasıtlı olarak işlemediğine ve kararın bozulmasına yöneliktir. 2. Katılan vekilinin temyiz nedenleri özetle, kovuşturma aşamasında gerekli incelemenin yapılmadığına, delillerin toplanmadığına ve beraat kararının bozulmasına ilişkindir.
III. GEREKÇE
A. Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükmü Yönünden
Sanık hakkında beraat hükmü kurulmasına yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş,
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden
Sanıkların belirttiği hukuka aykırılık nedenleri yönünden ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi hukuka ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1. Sanık ...'nın iddianamede yer alan ve aleni olduğu anlaşılan 10 ve 11 numaralı eylemlerinin hakaret suçunun unsurlarını oluşturmadığının anlaşılması karşısında, sanığın Facebook hesabında yapmış olduğu diğer paylaşımlarının herkese açık olup olmadığının uzman bilirkişi tarafından yapılacak inceleme neticesinde tespit edilmesinden sonra hükmolunan temel cezada 5237 sayılı Kanun'un 299/2. maddesi uyarınca arttırım yapılıp yapılmayacağının değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,
2. Sanık ...'nın 18.05.2017 tarihli duruşmada lehe hükümlerin uygulanması talebinin, 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesindeki erteleme uygulanmasını da kapsadığı gözetilerek, 5271 sayılı Kanun'un 230/1-d maddesi uyarınca, bu hususta kanuni dayanakları da gösterilerek olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,
3. Sanık ...'in iddianamede belirtilen 3 numaralı eylemi dışında kalan diğer paylaşımlarının hakaret suçunun unsurlarını oluşturmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, 5237 Kanunun 43/1. maddesinin uygulanması,
4. Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olan sanık ... hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 51/1-b maddesi gereğince "suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaat oluşup oluşmadığı" hususu değerlendirilmeden, “koşulları oluşmadığından” biçimindeki kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
A. Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükmü Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/8612, K. 2024/14878, 20 Kasım 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama