Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/9139 K.2025/5658

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesi sonrasında sanığın denetim süresi içerisinde 16.09.2017 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle aynen açıklanan hükme yönelik istinaf yoluna başvurulması üzerine düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteminin; müvekkilinin atılı suçu işlemediğine, söz konusu sözlerin eleştirel nitelikte olduğuna, her türlü icrai faaliyetten sorumlu olan bir yetkilinin icra ettiği yahut etmeyi ihmal ettiği her türlü eylemine karşı da söylenen sözlere katlanma yükümlülüğünün olduğuna, bu nedenlerle müvekkilinin beraatine karar verilmesi talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

1. Hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suçun, kamu görevlisine hakaret suçu olduğu ve hükmün Samsun Bölge Adliye Mahkemesinin 11.10.2019 tarihli, 2018/3539 Esas, 2019/2248 Karar sayılı kesin nitelikte olan istinaf başvurusunun esastan reddi kararıyla kesinleştiği, 7188 sayılı Kanun'un 29. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 286/3. maddesi uyarınca bu suç yönünden temyiz kanun yolunun açıldığı,

7188 sayılı Kanun’un 31. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici beşinci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde 5271 sayılı Kanun'un 286/3. maddesinde yapılan düzenlemenin bu maddenin yayımlandığı tarihten itibaren on beş gün içinde talep etmek koşuluyla aynı suçlarla ilgili olarak bölge adliye mahkemelerince verilmiş kesin nitelikteki kararlar hakkında da uygulanacağının düzenlendiği anlaşılmakla;

anılan hüküm yönünden 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici beşinci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi ile getirilen temyiz olanağından faydalanıp faydalanmadığı ve hükmün kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılıp sonucuna göre açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlenmesi nedeniyle açıklanmasına karar verilecek yeni hükmün, Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hüküm olacağı, bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun,

hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle, Anayasanın 141. ve 5271 sayılı Kanun'un 34, 223 ve 230. maddelerine aykırı davranılması,

Nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR