Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/9623 K.2025/5516

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Devletin egemenlik alametlerini aşağılama suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek esastan reddedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; usûl ve yasaya aykırı karar verildiğine, sanığın suç işleme kastının bulunmadığına ve atılı suçu işlemediğinin sabit olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığa yükletilen Devletin egemenlik alametlerini aşağılama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşılmış, kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "sanığın adli sicil kaydında yer alan Aliağa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/136 E., 2017/421 K. sayılı kararında sanık hakkında hükmolunan 7110 TL adli para cezasının, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 2017/1970 E., 2018/1 K. sayılı kararıyla 5610 TL adli para cezası olarak düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi suretiyle kesinleştiği gözetilmeden, tekerrüre esas alınan bu ilamdaki ceza miktarının '5610 TL' yerine '7110 TL' yazılması" dışında isabetsizlik bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, tekerrüre ilişkin hüküm fıkrasında yer alan ''7110 TL'' ibaresi çıkarılarak yerlerine ''5610 TL" ifadesinin yazılması suretiyle HÜKMÜN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,