Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/9643 K.2022/25397

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında hakaret eylemine ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibarıyla hükmün temyiz edilmez olduğu anlaşıldığından, tebliğnameye uygun olarak, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca, sanık ...’ın TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,

2- Tehdit, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ile kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından kurulan hükümlerin temyizine gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

A- Suç tarihinde iş yerinden çıkıp yürümekte olan katılanın önünü kesen sanığın cebinden çıkardığı bıçak ile katılanı işten çıkması hususunda tehdit edip, kolundan çekerek zorla yürütmeye başladığı ve bir süre sürükleyip bıraktığı şeklinde kabul edilen olayda; sanığın eyleminin kül halinde silahla, cebir uygulamak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, katılana yönelik silahla tehdit eyleminin ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olup ayrı bir suç olarak değerlendirilmeyeceğinin anlaşılması karşısında;

sanık hakkında TCK’nın 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren aynı Kanun’un 109/2 ve 3- a maddeleri gereğince tek bir hüküm kurulması ve yine soruşturmaya başlanmadan önce katılanın şahsına zararı dokunmaksızın, onu kendiliğinden güvenli bir yerde serbest bırakan sanık hakkında TCK’nın 110. maddesinde düzenlen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde eylemin bölünerek ayrı ayrı hükümler kurulması,

B- Katılan ...’ın soruşturma aşamasında şikayetçi olduğu 03.04.2015 tarihli beyanında; sanığın 08/12/2013 tarihinde işten ayrıldıktan sonra eylemlerini gerçekleştirdiğini, sanığın ise yine soruşturma beyanında 08/12/2014 tarihinde işten ayrıldığını belirtmesi karşısında; takibi şikayet bağlı olan kişilerin huzur ve sükunu bozma suçu açısından, suç tarihi kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanarak TCK'nın 73/1. maddesinde düzenlenen 6 aylık şikayet süresinin geçip geçmediği değerlendilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması.

C- Birleşen 2015/618 E. ve 2015/662 K. sayılı dosyada, TCK’nın 106. maddesinin 1. fıkrasının 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçu açısından, CMK'nın 147 ve 191/3.maddeleri uyarınca, sanığa iddianame ile ekleri okunmadan ve kanuni hakları hatırlatılmadan, usulüne uygun şekilde savunması alınmayarak hüküm kurulmak suretiyle, savunma hakkının kısıtlanması,

D- Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253/1. madde hükmü uyarınca, sanığa atılı TCK’nın 106. maddesinin 1. fıkrasının 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında; anılan Kanunun 35. maddesiyle değişik CMK’nın 254. maddesi gereğince sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,