Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/9761 K.2025/1316

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, hüküm kurulduktan sonra yapılan tavzih işleminin hukuken geçerli olmadığı, Tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma sonrası sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, sanık hakkında neticeten belirlenen ceza miktarının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın 5237 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinde düzenlenen tehdit suçuna ilişkin olması ve bu suçun 6763 sayılı Kanun ile uzlaşma kapsamına alınması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilebileceği,

Hakaret suçunun aleni bir yer olan iş yerinde gerçekleştirilmesine karşın 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşılmış, kararda; Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sonuç hapis cezasının " 2 ay 15 gün" yerine maddi hata sonucu " 5 ay " olarak yazılması dışında başkaca hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR