Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/10139 K.2025/17699

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet kararına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; cezanın üst sınırdan belirlenmesi gerektiğine, takdiri indirim uygulanmasının hatalı olduğuna bu ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

İlk Derece Mahkemesince gerekçe kısmında basit yargılama usulüne ilişkin indirim oranının korunduğu belirtilmiş ise de, sanık hakkında aleniyet hükümleri uygulanması nedeniyle yargılamanın basit yargılama usulüne tabi olmadığı, Bölge Adliye Mahkemesinin 28.09.2022 tarihli ilamında bu hususunda belirtildiği, bozma üzerine yargılamanın genel hükümlere göre yürütülerek karar verildiği ve hüküm kısmındaki uygulamada hata bulunmadığı,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR