Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/10388 K.2024/2164

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Yerel Mahkemece sanığın yokluğunda verilen kararın sanığın bilinen son adresinde babasına verilmek suretiyle tebliğ edildiği; ancak sanığın o tarihte Uşak E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunması nedeniyle tebliğ işleminin usulüne uygun yapılmadığı anlaşılmış ise de, infaz aşamasında sanığın 22.02.2017 tarihli dilekçesiyle uzlaşma hükümlerinden faydalanma isteğinde bulunması ve 19.11.2019 tarihli dilekçe içeriği dikkate alındığında, öğrenme tarihinden itibaren,

karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra, 02.03.2017 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği resen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,