Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/10466 K.2025/17436

Yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanığın, kanun yolu başvurusunun katılan ...'ye yönelik hakaret suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik olduğu ve yapılan itiraz üzerine itiraz mercii tarafından itirazın reddine karar verilerek kararın kesinleşmiş olduğu,

Sanık hakkında katılan ...'a yönelik hakaret suçundan verilen beraat hükmünün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın atılı suçu işlediğine, paylaşımın eleştiri sınırlarını aştığına, kararın bozulmasına vesaire yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR