Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/1083 K.2023/20196

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bayburt Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.02.2012 tarihli ve 2010/516 Esas, 2012/66 karar sayılı kararıyla sanık hakkında,

a. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43 ve 62 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına,

b. Tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 43 ve 62 nci maddeleri yarınca 1 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına,

2. Bayburt Asliye Ceza Mahkemesinin 29.01.2016 tarihli ve 2016/26 Esas, 2016/94 karar sayılı kararıyla, sanığın, denetim süresi içerisinde, Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/69 Esas, 2015/609 Karar sayılı dosyası kapsamında, suç tarihi 26.08.2014 olan hakaret suçunu işlediğinden bahisle yapılan ihbar üzerine, sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükümlerin aynen açıklanması suretiyle mahkûmiyetine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/26 Esas, 2016/94 karar sayılı kararının hükümlerin açıklanmasına esas alınamayacağına, sanığın atılı suçları işlediğine ilişkin şüpheden uzak, yeterli delil olmadığına, haksız tahrik ve erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlenmesi nedeniyle açıklanmasına karar verilecek yeni hükmün, Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hüküm olacağı, bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun,

hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle, Anayasanın 141 inci ve 5271 sayılı Kanun'un 34, 223 ve 230 uncu maddelerine aykırı davranılması,

2. Sanığın 5 yıllık denetim süresi içerisinde işlediği ve hükmün açıklanmasına neden olan hakaret suçunun, suç tarihinde uzlaşma kapsamında olmayan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesi uyarınca hükmolunan tehdit suçu ile birlikte işlenmiş olması nedeniyle ihbara konu dosya kapsamındaki suç tarihinde uzlaştırma kapsamında olmadığı,

ancak 6763 sayılı Kanun'la değişik, 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olduğundan, aynı mağdura karşı birlikte işlenen hakaret suçunun da uzlaştırmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, hükmün açıklanmasına esas alınan ilam yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkûm olup olmadığı da tespit edilip, sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükümlerin açıklanıp açıklanmayacağının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Nedeniyle Hukuka aykırılık görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden sair hususlar incelenmeksizin HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,