Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/1105 K.2025/8665

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilip, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 299. maddesi uyarınca duruşma talebinin reddine karar verilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; tarafların telefon görüşmesi esnasında karşılıklı olarak sinkaflı sözler söylediğine, Mahkemece HTS kayıtları çerçevesinde tespit yapılması gerektiğine, katılanın hakareti ilk başlatan taraf olduğuna ve 5237 sayılı Kanun’un 129. maddesinin uygulanması gerektiğine, kararın bozulmasına vesaire yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, aşağıda belirtilen dışında başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında katılana gönderilen mesajlar nedeniyle resmi belge niteliğini haiz olmayan bir evrak ile mahkûmiyet hükmü kurulmuş ise de, aşamalardaki savunmalarında katılanın da sanığa hakaret ettiğinin iddia edildiği, sanık ve katılanın kullandıkları telefon kayıtları üzerinde ilgili kurumdan tarafların mesajlaşmalarına ilişkin kayıtların getirtilip sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tespit edilerek karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR