Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/11191 K.2025/4258

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Türk Milletini, Türkiye Cumhuriyeti Devletini, Devletin kurum ve organlarını aşağılama suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; usûl ve yasaya aykırı karar verildiğine, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmadığına, suç işleme kastı bulunmadığına, davaya konu ifadelerin, düşünce özgürlüğü çerçevesinde kaldığına ve başka bir olay kapsamında yapılan yargılamada haksızlığa uğradığını anlatmaya yönelik sözler olduğuna, lehe hükümlerin uygulanması istemi ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 301/1. maddesinde suçun unsuru kabul edilen aleniyetin söz konusu olabilmesi için eylemin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesine karşın, CİMER başvurusu kapsamında gerçekleşen eylemde, aleniyet unsurunun oluşmadığı gözetilmeden, hatalı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR