Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/11267 K.2025/20026

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek esastan reddedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz isteği özetle; sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ve takdiri indirim uygulanmadan hapis cezası tayin edilmesi gerektiğine, somut olayda TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanma koşulları oluştuğu halde uygulanmadığına ilişkindir. 2. Sanık müdafinin temyiz istemi özetle; sanık ile aile bireyleri arasında yapılan görüşmenin CMK'nın 135/3. maddesi gereği kayda alınamayacağına, TCK 137. maddesinde belirtilen usullere göre yok edilmesi gerektiğine, TCK'nın 138. maddesi uyarınca söz konusu paylaşımının tesadüfi delil olduğuna ancak katalog suçlar yönünden kullanılabileceğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Suça konu konuşmanın yapıldığı whatsapp grubunda yer alan kişilerin kimlikleri ve bu kişiler ile sanık arasında tanıklıktan çekinme hakkını kullanabilecekleri bir ilişkinin mevcut olup olmadığı tespit edilerek sonucuna göre gıyapta hakaret suçunda aranan en az üç kişiyle ihtilat unsurunun ne şekilde gerçekleştiği açıklanmadan, eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR