Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/1137 K.2025/1062

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, Tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan mahkumiyet hükmü verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; unutkanlık hastalığı olduğundan tek başına işlerini göremediğine, doktorlar tarafından hakkında zihinsel engel tespit edildiğine, bu sebeple vekalet veremediğine ve yokluğunda karar verilerek savunma hakkının kısıtlandığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Bozma kararı sanık lehine olsa dahi, bozmadan sonra yapılan yargılamada yerel mahkemece sanık, katılan ve varsa müdafii ve vekillerine duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilip, tarafların duruşmadan haberdar olmaları sağlanmalıdır. Bozma sonrası sanığa duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda duruşmaya devam edilerek karar verileceğine dair meşruhat içermeyen tebligat gönderilmesi karşısında, sanığın yokluğunda hüküm kurularak savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle 1412 sayılı Kanun'un 326. maddesinin ikinci fıkrasına aykırı davranılması,

2. Sanığın dosya içerisine sunmuş olduğu temyiz dilekçesinde unutkanlık hastalığı nedeniyle tek başına işlerini göremediğini belirtmesi ve sanık müdafii tarafından sanığın engelli olduğuna dair sunulan rapor karşısında, suç tarihi itibarıyla Türk Ceza Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca“Akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış veya önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda yöntemince rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesinin gerekmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR