Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/11734 K.2023/21435

Yerel Mahkemenin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararının, mağdur vekili ile Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'nın 6284 sayılı Kanun kapsamına giren bir suçtan dolayı yapılan yargılamada anılan Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre, gerekli görmesi halinde kamu davasına katılma hakkı bulunduğu ancak yargılamayı yürüten Mahkemenin anılan Kurumu davadan haberdar etme zorunluluğunun olmaması ve 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı,

... Devlet Hastanesinin 12.03.2009 tarih ve R0900002549 sayılı Sağlık Kurulu Raporunda "ağır mental retardasyon" hastalığı nedeniyle sürekli olarak vesayet altına alınan mağdurun şikâyet hakkını bizzat kullanamayacağından, şikayet hakkının kanuni temsilcileri tarafından kullanılmasının gerektiği, mağdurun vesayetinin bu dosyanın sanığı olan babasında olması nedeniyle mağdur ile sanık arasında menfaat çatışması bulunduğu gözetilerek, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 426 ncı maddesi uyarınca mağdurun bu davada temsil edilebilmesi bakımından Torbalı Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2023/83 esas, 2023/258 karar sayılı dosyası kapsamında ...'ın hükümden sonra kayyım olarak atandığı, sanık hakkında kötü muamele suçundan verilen beraat kararının tebliğine rağmen kayyımın temyiz isteminde bulunmadığı,

Zorunlu vekil ve temsil kayyımı arasında şikayet ve davaya katılma hususlarında ihtilaf olması durumunda Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.05.2014 tarih ve 2013/14-287 esas, 2014/273 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere kanuni temsilcinin iradesine yani bu dosya için temsil kayyımına üstünlük tanınacağı, dolayısıyla müştekinin zorunlu vekilinin temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığı,

Hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği resen temyize de tabi olmadığı,

Anlaşılmakla, mağdur vekili ile Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz isteklerinin 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,