Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/11811 K.2026/776

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; paylaşımın atılı suçun unsurlarını ihtiva ettiğine, emsal Yargıtay içtihatları, Anayasa Mahkemesi ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları gözetildiğinde söz konusu paylaşımın eleştiri sınırlarını aştığına ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğine, beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2.Cumhuriyet savsının temyiz istemi özetle; istinaf incelemesinde duruşma açılmaksızın beraat kararı verilemeyeceğine, sanığın yaptığı paylaşımların incelemesinde sanığın sosyal medya hesabı üzerinden yaptığı 11.04.2016 tarihli paylaşımın müsnet suçun yasal unsurlarını taşıdığına, kaba ve nezaket dışı söz olarak değerlendirilemeyeceğine, eleştiri sınırlarını aştığına,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.07.2022 tarihli ve 2021/3598 Esas, 2022/528 Karar sayılı kararında, Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açmaksızın dosya üzerinden inceleme yapıp dosyadaki mevcut deliller değerlendirilerek ilk derece mahkemesinden farklı sonuca ulaşmasında hukuka aykırılık bulunmadığı açıklandığından, Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında beraat kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

IV.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık bulunmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Nusaybin 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,