KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2023/11812 E., 2026/777 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Ocak 2026
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2021/73 E., 2022/1710 K.
- Suç
- Cumhurbaşkanına hakaret
- Hüküm
- Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
310 kelime·2 dk okuma·3 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ. Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; paylaşımın atılı suçun unsurlarını ihtiva ettiğine, sanığın katılana yönelik isnatlarda bulunduğuna, emsal Yargıtay içtihatları, Anayasa Mahkemesi ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları gözetildiğinde söz konusu isnatların eleştiri sınırlarını aştığına ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğine, beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.07.2022 tarihli ve 2021/3598 Esas, 2022/528 Karar sayılı kararında, Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açmaksızın dosya üzerinden inceleme yapıp dosyadaki mevcut deliller değerlendirilerek ilk derece mahkemesinden farklı sonuca ulaşmasında hukuka aykırılık bulunmadığı açıklandığından, Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında beraat kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
IV.KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2023/11812, K. 2026/777, 7 Ocak 2026 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama