Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/11947 K.2025/15499

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince esastan reddedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; paylaşımın sanık tarafından yapılmadığına, sanığa ait olan telefonların çalışanları tarafından da kullanıldığına, yerel mahkemenin bu hususta eksik araştırma yaptığına, suça konu edilen eylemin basit hakaret suçunu oluşturduğuna, haksız tahrik hükümlerinin değerlendirme konusu yapılması gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık savunması, ekran görüntüleri ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde görülmekle birlikte haksız tahrikin uygulanma koşullarının da somut olayda gerçekleşmediği belirlenmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, yapılan incelemede bir isabetsizlik görülmemiştir.

IV. KARAR