Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/12141 K.2025/21037

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında, Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın suçu işlemediğine, tanık beyanlarında çelişkiler olduğuna, mevcut delil durumuna göre sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın, soruşturma aşamasında alınan savunmasında suçlamayı kabul etmemesi, mahkeme huzurunda alkollü olduğu için hatırlamadığını belirtmesi, atılı suça ilişkin ihbarın tanık A.K. tarafından yapılması, olay yerine giden polis memurlarınca gidildiği esnada ve sonrasında sanığın herhangi bir sinkaflı kelime kullanmadığına dair tutulan tutanak, tanık A.K.'ın sanığın da bulunduğu duruşmada sanığı tanımadığına, ilk kez duruşma salonunda gördüğüne,

sanık hakkında Atatürk'ün Hatırasına Alanen Hakaret suçundan Bakırköy 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/626 Esas sayılı dosyasında yapılan yargılamada da sanığın bulunduğu duruşmada sanığı ilk kez gördüğüne, hakaret sözlerini söyleyen kişinin sanık olmadığına yönelik beyanları karşısında; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin sübuta yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR