Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/12535 K.2025/16221

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; atılı suçu işlememiş olması, tanık beyanlarında suçu işlediğine dair bir anlatımın bulunmaması, kendisine iftira atılmış olması, okulun içinde tartışma yaşanmamış ve tam araştırma yapılmamış olması, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanmaması nedenleriyle hükmün bozularak beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.

III.GEREKÇE

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 34/1 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddialarda ve savunmalarda ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanıkların suç oluşturduğu sabit görülen fiillerinin ve bunların nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz karar verilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR