Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/12582 K.2023/21021

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itıbarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemece sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ile 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Yerel Mahkemece sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ile 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, tanıklar O. E., M. K. ve A. K.'nın dinlenmediği, kamera kayıtlarının incelenmediği, sanığın karşı tarafa müdahalede bulunacağı iddiasının asılsız olduğu, bu suretle katılan taraftan gelen ilk hareketin hukuka uygun olmadığı, katılanın zor kullanmasını gerektiren bir durumun olayda bulunmadığı, olay esnasındaki karışıklıkta katılana kimin tekme attığının belli olmadığı, tekme atan kişinin sanık olmadığı, tanıkların da katılana tekme atan kişiyi görmedikleri, sanığın haksız tahrik altında sarf ettiği sözlerin tehdit maksatlı söylenmediği, kararın bu sebeplerle bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde sanığın akrabalarının karıştığı ve tarafları hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karar verilen kavga olayı ile ilgili olarak taraflar hakkında ilçe emniyet müdürlüğünde adli işlemlerin yürütüldüğü sırada, sanığın emniyet müdürlüğü önüne geldiği, bu sırada karşı tarafı görmesi üzerine müdahale etmek istediği, sanığın müdahalede bulunmasını engellemek isteyen katılan polis memuru ...

D.'nin jop ile sanığın üzerine yürüdüğü ve müdahale etmek istediği, çıkan kargaşada sanığın katılan polis memuruna tekme ile vurarak görevini yapmasını engellemek için direndiği, akabinde diğer polis memurlarının müdahalesi ile tarafların ayrıldığı, bu sırada sanığın katılan polis memuruna hitaben "Sen bana altı jop vurdun ben de sana altı kurşun sıkacağım, seni takip edip adresini bulacağım, seni yazdım kel polis delikanlı mısın sen eğer delikanlı isen tek başına görüşelim." diyerek tehditte bulunduğu, bu suretle üzerine atılı tehdit ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediği Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden 1. Sanığın katılana yönelik tehdit sözlerini sarf ettiği ve tekme atmak suretiyle direndiği hususunun tanıklar İ. T. ve S. İ.'nin anlatımları, katılan beyanı ve bu beyanları doğrulayan adli rapor içeriği neticesinde sübut bulduğu şeklindeki Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Temyiz sebebi olarak ileri sürülen haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmediği anlaşılmıştır. B.

Sair Sebepler Yönünden 1. 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinde, "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin icra vasıtalarının "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alınmalıdır.

Somut olayda sanığın katılanı tekme atmak suretiyle yaralamak ve diğer polis memurlarının müdahalesi sonucu ayrıldığı esnada sarf ettiği sözlerle tehdit etmek şeklindeki eyleminin bir bütün halinde 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden tehdit ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından ayrı ayrı mahkûmiyet hükümleri kurulması,

2. Görevi yaptırmamak için direnme suçuna ilişkin, sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümde temel ceza belirlenirken uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesi yerine 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinin gösterilmesi, Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR