Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/12588 K.2023/25558

Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 28.01.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden sanık ...'in hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü.

I.HUKUKİ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında; hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesi gereğince 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarının uygulanmasına ve aynı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca hükmolunan cezanın mükerrilere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanığın temyiz isteminin özetle; amcasının kendi babası olan dedesini zor durumda bıraktığı için tartıştıkları, karardaki lehe hükümlerin saklı kalması, aleyhine olan hususların ise gözden geçirilmesi ve beraatine hükmolunması, aksi takdirde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi bu nedenlerle hükümlerin bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

2. Katılanın temyiz isteminin özetle; yeğeni olan sanığın dedesi ile ilgisinin bulunmadığı, ihtiyaçlarını kendisinin karşıladığı, olay günü sanığın kendisine hakaret ettiği ve darp ederek yaraladığı, bu nedenlerle dosyanın tetkik edilerek sanık hakkında daha ağır ceza verilmesine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III.OLAY VE OLGULAR Sanık ile amcası olan katılan arasında, sanığın dedesinin götürülmesiyle ilgili olarak çıkan tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine, sanığın yumruk atmak ve yerden bulduğu taş ile katılanın kafasına vurmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına neden olduğu ve sinkaflı sözler söyleyerek hakaret ettiğinden bahisle cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece katılanın beyanı, tanık İ.Z'nin anlatımları ve tüm dosya kapsamından; katılan hakkındaki rapor içeriğine göre katılanın kafasına taşla vurulduğuna dair raporda yara tarif edildiği,

diğer yaraların da tarafların boğuşması sırasında meydana geldiği, katılanın sanığa vurduğuna dair bir doktor raporunun bulunmadığı gibi dinlenilen tanığın da bu konuda görgüye sahip olmadığı, açıklanan bu deliller itibariyle sanığın savunmasına itibar edilemeyeceği ve delillere göre ilk haksız hareketin sanıktan gelmesi nedeniyle sanık yararına haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının da oluşmadığı kabul edilerek sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV.GEREKÇE A.Katılan ...'in Temyiz İstemi Yönünden Katılanın 23.12.2015 tarihinde tefhim edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 28.01.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu, hükmün 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği resen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla temyiz isteğinin reddi gerekmiştir.

B.Sanık ...'in Temyiz İsteği Yönünden Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; katılan anlatımları, tanık İ.Z.'nin beyanı, sanığın tevilli ikrarı, katılana ait adli muayene raporu ve tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçları işlediğine dair mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı,

sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi gereğince takdiri indirim, aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca erteleme ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına dair Mahkemenin kanaatinin ve gerekçesinin yerinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede bozma sebebi dışında başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak.

1-Hükmün gerekçesinde, katılan ve tanık beyanının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendine aykırı davranılması, 2-17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak,

5271 sayılı Kanuna 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden.

Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanunun 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V.KARAR A.Katılan ...'in Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan ...'in temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.Sanık ...'in Temyiz İsteği Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,