Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/1274 K.2025/17199

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; suçu işlemediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın diğer temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak; 1. Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi uygulanmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226/1. maddesine aykırı davranılması, 2. 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanması esnasında hesap hatası yapılarak sonuç hapis cezasının ''1 yıl 15 gün'' yerine ''1 yıl 1 ay 15 gün'' olarak fazla tayini, Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR