Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/12800 K.2023/21858

Görevi yaptırmamak için direnme suçundan sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları ile 62 nci maddesi uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 58 inci maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Samsun

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2020 tarihli ve 2019/431 Esas, 2020/354 Karar sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 gün ve 2023/60952 sayılı Tebliğname'si ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin. “Dosya kapsamına göre, kayden 17/06/1999 doğumlu olan sanığın cezalandırılmasına ve mükerrir olduğu kabul edilerek cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de, tekerrüre esas alınan Samsun

3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/04/2017 tarihli ve 2017/29 Esas, 2017/155 Karar sayılı kararına ilişkin suçu işlediği 17.09.2016 tarihinde 18 yaşından küçük olduğu nazara alındığında, 5237 sayılı Kanun’un 58/5 inci maddesinde yer alan “Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme gereğince söz konusu kararının tekerrüre esas alınamayacağı ve başkaca da tekerrüre esas ilamın da bulunmadığı cihetle, sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanmayacağı gözetilmeksizin,

yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi; "(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi hâlinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez.

(2) Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı; a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet hâlinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl, b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet hâlinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl, Geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz.

(3) Tekerrür hâlinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adlî para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunur. (4) Kasıtlı suçlarla taksirli suçlar ve sırf askerî suçlarla diğer suçlar arasında tekerrür hükümleri uygulanmaz.

Kasten öldürme, kasten yaralama, yağma, dolandırıcılık, uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti ile parada veya kıymetli damgada sahtecilik suçları hariç olmak üzere; yabancı ülke mahkemelerinden verilen hükümler tekerrüre esas olmaz. (5) Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz. (6) Tekerrür hâlinde hükmolunan ceza, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilir.

Ayrıca, mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanır. (7) Mahkûmiyet kararında, hükümlü hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağı belirtilir. (8) Mükerrirlerin mahkûm olduğu cezanın infazı ile denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması, kanunda gösterilen şekilde yapılır.

(9) Mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin, itiyadi suçlu, suçu meslek edinen kişi veya örgüt mensubu suçlu hakkında da uygulanmasına hükmedilir. " biçimindedir. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; tekerrüre esas alınan Samsun

3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.04.2017 tarihli 2017/29 Esas ve 2017/155 Karar sayılı hükmünün, sanığın on sekiz yaşını doldurmadan işlediği fiile ilişkin olduğu, adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas hükümlülüğünün bulunmaması karşısında; anılan hükümlülüğün 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, cezanın aynı maddenin altıncı fıkrası gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ve cezaların infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2020 tarihli 2019/431 Esas, 2020/354 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,