Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/13111 K.2024/1972

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine Yerel Mahkemece yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 31 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 4.040 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın birer ay ara ile 20 eşit taksitle tahsiline karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteği; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suça sürüklenen çocuğun cezalandırılabilmesi için yeterli delil bulunmadığına, koşulları oluştuğu halde haksız tahrik ve erteleme hükümlerinin uygulanmadığına, cezanın yetersiz gerekçeyle seçenek yaptırımlara çevrilmediğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suça sürüklenen çocuğun okula alkollü geldiğini öğrenen okul müdürü olan katılan ... Ş.'nin bu durumu görüştüğü, suça sürüklenen çocuğun katılana yönelik "Sen ne karışıyorsun lan, ananı avradını sinkaf ederim..." diyerek hakaret ettiği, katılanın değişmeyen beyanı, tanıkların anlatımı ve tüm dosya kapsamıyla sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Haksız Tahrik ve Diğer Lehe Hükümlerin Uygulanması Gerektiğine Yönelik Temyizde Temyiz sebebi olarak ileri sürülen haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmediği ve sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevirme, aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca erteleme ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. Sair Yönlenlerden

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşılmış sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun'un 106 ncı maddesinin dördüncü ve on birinci fıkralarına göre, çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu cezanın hapse çevrilemeyeceği, ödenmeyen adli para cezasının tahsili için ilamın Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından mahallin en büyük mal memurluğuna verileceği ve bu makamlarca da söz konusu para cezasının, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanuna göre tahsil edileceğinin düzenlenmesi karşısında,

suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceği gibi, kamuya yararlı işte çalıştırılmasına karar verileceğine dair ihtarda bulunulması suretiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 106 ncı maddesinin dördüncü ve on birinci fıkralarına aykırı davranılması" dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceği gibi,

kamuya yararlı işte çalıştırılmasına karar verileceğine dair ihtarda bulunulması ifadesinin çıkartılarak yerine "5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun'un 106. maddesinin 4. ve 11. fıkralarına göre hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanuna göre tahsil edileceğinin ihtarına" kısmın eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,