KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2023/13216 E., 2025/2654 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Şubat 2025
- İncelenen kararın mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2020/402 E., 2023/156 K.
- Suç
- İmar kirliliğine neden olma
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma·4 bölüm
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz istemi, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, bilirkişi raporunun somut delillere dayanmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği kararın bozularak beraatine karar verilmesi gerektiğine yöneliktir.
III. GEREKÇE
Sanığın savunması, tanıkların anlatımları, bilirkişi raporu, tutanaklar ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ve alınan yapı kayıt belgesinin geçerli olmadığına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış ve Tebliğnamenin bozma isteyen görüşüne iştirak edilmemiştir.
Sanığa yükletilen imar kirliliğine neden olma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2023/13216, K. 2025/2654, 12 Şubat 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama